Cliënt aan het woord
"Een grondig preventief onderzoek is een confrontatie met jezelf. Zullen de resultaten aan het eind van de dag goed zijn? Wil je het verdict eigenlijk wel horen? En wat gebeurt er tussendoor? Ingewikkelde apparatuur, medische onderzoeken, bloedanalyses: het klinkt allemaal een beetje griezelig, maar is het dat ook? Ik besloot de proef op de som te nemen. "
Dag 1 - 21u
Ik stap een viersterrenhotel in Düsseldorf binnen. Omdat ik morgen uitgerust en nuchter aan de onderzoeksdag moet beginnen, heeft Royal Doctors een kamer naast het centrum geregeld. Ik reis en ontdek graag en dus zou ik dit normaal gezien leuk vinden. Maar nu vraag ik mezelf met een bang hartje af waar ik in hemelsnaam aan begonnen ben.
Dag 2 - 08u45
Tegen mijn (nerveuze) verwachtingen in, heb ik goed geslapen.Over een kwartier word ik in het onderzoekscentrum verwacht. Ik pak mijn spullen, laat mijn kamersleutel achter aan de balie van het hotel (al de rest werd geregeld door Royal Doctors) en wandel naar Radprax. Zo heet de privékliniek waar mijn preventief onderzoek plaatsvindt.
Dag 2 – 09u
Kliniek…het woord alleen al. Maar als ik de lobby binnen kom, krijg ik geen ziekenhuisgevoel. Integendeel. Dit zou de inkomhal van een duur hotel of een luxueus kantoorgebouw kunnen zijn. Een vriendelijke jonge vrouw overhandigt mij enkele documenten voor de registratie en begeleidt mij vervolgens naar de wachtkamer.
Dag 2 - 09u20
De wachtkamer is een chique lounge met designmeubilair, een flatscreen tv-scherm, een bureau met internetaansluiting en een mooie badkamer. Helemaal voor mij alleen. Hier zal ik de tijd tussen de onderzoeken in doorbrengen. De drankjes staan klaar, zo gauw ik mag eten en drinken, neem ik wat ik wil.
Dag 2 - 09u45
Ik word ontvangen door Dr. Stückle, een jonge, minzame dokter die honderduit vraagt over mijn gezondheid. Rook ik, doe ik aan sport, heb ik hoge bloeddruk, enz. enz. Als Dr. Stückle hoort dat er vrouwen met borstkanker in mijn familie zijn en ik de ziekte van Reclus (ontstaan van grote cysten in de borst) heb, besluit hij tijdens de MRI extra aandacht aan dat deel van mijn lichaam te besteden. Hij bekijkt de echo’s en de mammografieën die ik op aanraden van Royal Doctors heb meegebracht. Zo heeft hij echte beelden van mijn voorgeschiedenis. “Wees gerust: als er iets is, zullen we het dankzij de MRI zeker zien”, zegt hij glimlachend. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat er niet meer dan anders te zien zal zijn.
Dag 2 - 10u45
Een verpleegster neemt een paar tubes bloed af en meet mijn lichaamslengte en –gewicht. Ik vind dat ik een tweetal kilo te zwaar ben. Zij antwoordt dat mijn BMI van 19,5 perfect is. Ik vertel haar dat ik behoorlijk zenuwachtig ben voor de rest van de onderzoeken. “Bekijk het van de positieve kant”, zegt ze vriendelijk. “Hoe eerder je iets ontdekt, hoe groter de kans dat je met succes behandeld kan worden.”
Dag 2 – 11u
Daar is Dr.Stückle weer voor een echografie van mijn schildklier, halsvaten en hart. De onderzoekskamer met zijn zonnig gele muur is aangenaam. Bij elk beeld geeft de arts uitleg. Zijn kalme aanpak, maakt mij een stuk rustiger. Charmant als hij is, zegt hij opgetogen te zijn met mijn dunne hals en nek. Zo ziet hij veel duidelijker dat er niets aan de hand is. Een eerste opluchting. Dat doet goed.
Dag 2 – 12u
Tijd voor de lunch. Wat verse groentjes, volkorenbrood, magere kaas, yoghurt, veel fruit, fruitsap en thee of koffie. Licht, evenwichtig, gezond.
Dag 2 – 13u
Na de rustpauze heb ik mijn sportplunje aangetrokken, want nu is het aan mij om te werken. De verpleegster laat mij plaatsnemen in een glazen cabine en zet een knijper op mijn neus. Vanaf nu adem ik door mijn mond. Via een buis gaat de lucht naar een machine die de hoeveelheid in- en uitgeademde lucht in rust analyseert. Dit moet geen gezicht zijn, denk ik. Maar het gaat het niet over uiterlijk vandaag. Het is mijn binnenkant die telt. Tijd voor sport. Op de fiets wordt een kluwen elektroden op mijn borst en rug aangebracht, krijg ik een masker op mijn hoofd en dan…trappen maar.
De weerstand verhoogt gestaag. Help, ik ben Lance Armstrong niet. Maar ik zal trappen en zweten en mijn limieten verkennen want alleen zo krijgt men een perfect beeld van mijn hart en longen. Gelukkig is de verpleegster wél een ervaren supporter en blijft ze mij aanmoedigen tot de laatste seconde.
Dag 2 - 13u30
Na een snelle douche, ben ik klaar voor de MRI en de MRA. Alle voorgaande onderzoeken kende ik al, maar dit is de grote onbekende en datgene dat mij het meest angst inboezemde. De operator legt uit dat de machine gedurende 45 minuten beelden gaat maken van mijn lichaam. Daarvoor moet ik uiterst stil blijven liggen. Ha, nu begrijp ik waarom ze mij net nog afgepeigerd hebben op dat fietsje. “Zoek een comfortabele houding, sluit uw ogen en probeer te relaxen”, zegt hij en duwt een pompje in mijn hand. “Als er echt iets is, knijp dan hierin. Tenslotte krijg ik via een infuus contrastvloeistof. Zo kan men mijn bloedvatenstelsel volledig in beeld brengen.
Dag 2 - 14u30
Nadat ik enkele minuten, in alle rust en stilte van mijn eigen lounge, heb kunnen bekomen, word ik bij de tandarts verwacht. Een man met een visitekaartje van een gebit. Hij is zeer tevreden over de staat van mijn tanden. Alleen die kies waarvan – eerder deze week – een stukje afgebroken is, daar moet dringend wat aan gedaan worden. “Dit is als een open wonde die niet verzorgd wordt”, zegt hij. Ik heb de boodschap begrepen.
Dag 2 – 15u
Alle onderzoeken zitten erop, tijd voor de resultaten. De zenuwen gieren door mijn keel als Dr. Stückle zijn spreekkamer binnenkomt. Eerst de bloedanalyse. De LDL- cholesterol, die hart- en vaatziekten kan
veroorzaken, is net wat té hoog. Niets om heel ongerust over te zijn. Wat meer sporten en minder snoepen en over een half jaar een nieuwe controle. Verder is alles in orde.
Dan de MRI. Dr.Stückle heeft schade aan mijn nekwervels gezien. Klopt, die werd veroorzaakt door een behoorlijk zware val tijdens het skiën ongeveer 20 jaar geleden. Ik heb er (nog) geen last van. Er moet volgens de arts ook niets aan gebeuren. Volgt het borstonderzoek. “Alles is prima”, zegt Dr. Stückle en ik slaak een zucht van verlichting, zoals na elke mammografie. “Blijf het gewoon goed opvolgen, zoals u nu doet.” De arts werkt geduldig alle delen van mij lichaam af en ziet geen enkel gevaar. Met een welgemeend “proficiat, u bent gezond!’’, geeft hij mij een DVD met alle beelden. Ze kunnen in de toekomst als referentie voor andere artsen dienen.
Het is voorbij, afgelopen, gedaan en (bijna) alles is OK.
Dag 2 – 16u
Ik loop op wolkjes naar buiten.
Royal Doctors maakt werk van uw gezondheid.